Column

Pernod en Cootje werden bekend in Vlaanderen door hun wekelijkse column in Dag Allemaal, het grootste familiemagazine van België. Onderaan deze pagina vind je één van die columns. Meer lezen? Dat kan! Elke week in Dag Allemaal. Of in één van de vijf Miauwkesboeken. Wil je luisteren naar een verhaal over Pernod en Cootje? Klik dan hier!

Spinnen is mijn favoriete werkwoord

Achter in de tuin ligt een houtstapel. Netjes gestapelde blokken liggen er rustig te wachten op koude dagen. Voor Pernod en Cootje is dit de nieuwe place to be. Zeker nu de herfst nadert en het gras te hoog en te nat is voor kieskeurige poezenpootjes. Een houtstapel is voor stadsmensen gewoon wat het woord zegt: een stapel hout. Voor poezen is het veel meer dan dat. Pernod en Cootje kunnen van daar het paard van de buren bespieden. Zonder dat het paard aan hen kan. Het hout biedt ook een schuilplek als de wind regendruppels meedraagt. Maar dat is allemaal bijzaak.
Het mooiste is namelijk dat die gezaagde stammetjes een soort flatgebouw vormen. En dat de appartementjes gevuld zijn met wonderlijke bewoners. Ik zie de katten voortdurend met hun lange poten in de holtes tussen de blokken graaien. Ik zie ze met zwiepende staarten turen in de zwarte dieptes. Omdat ik de bewoners van Residentie Houtblok niet ken, neemt Cootje regelmatig een specimen voor me mee naar huis. Zo blijf ik een beetje op de hoogte. Ik heb al kennis kunnen maken met leden van de familie Zwarte Kever en de familie Pissebed. Die laatste vormen een uitdaging omdat ze heel moeilijk te pakken zijn. Heel wat anders dan de doodsaaie hooiwagen of de suffe langpootmug. Daar is de lol snel vanaf omdat die onnozele poten meteen loslaten als Cootje ze grijpt.
Maar nu de ochtendnevel zijn intrede doet in het land, is het tijd voor de nieuwe najaarscollectie: de dikgevreten herfstspinnen. Met extra volume èn extra poten! En veel meer rendement omdat Veronique er telkens weer opnieuw heel uitgelaten op reageert. Ik behoor tot het deel van de bevolking dat bij de aanblik van een spin, dood of levend, volledig de pedalen verliest. En pedalen verliezen, dàt is iets dat Cootje graag heeft. Hoe meer drukte, hoe meer opwinding van mijn kant, hoe liever. Verrukt kijkt Cootje naar me als ik van links naar rechts spring in een poging een oplossing te vinden voor het zwarte gefriemel dat ze voor mijn voeten heeft gelegd.
‘Jij houdt heel veel van spinnen he?’, lijkt Cootje me te vragen. En ik antwoord: ik ben dol op spinnen, mijn schat. Maar alleen als jij het doet. Iets minder als je ze brengt.’ Daarmee lijkt Cootje heel tevreden. En weg is ze. Naar de houtstapel. Voor een nieuw geschenk.

 

 

10 thoughts on “Column

  1. Toch schitterend. Het is net of Cootje weet dat dit je favoriete ‘huisdier’ is, want in een gezond huis wonen tientallen spinnen. Gelukkig voor jou Veronique, kom je ze niet altijd tegen…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s